19 september 2016

Column: Zorgkosten

(door Bert Hassink)

Gelijk hebben en gelijk krijgen zijn twee verschillende zaken, u weet dat net als ik. Dat gelijk hebben en gelijk krijgen binnen de politiek nog extra dimensie heeft, hoef ik u denk ik ook niet uit te leggen.Morgen hebben we de derde dinsdag van september. En dat voor menigeen de hoedjes en de jurken het belangrijkste zijn, zal wel. Er is heus onderzoek naar gedaan.

Van ons, inwoners van het mooie Nederland, wordt verwacht dat we morgen staan te juichen. Naar het bittere komt nu het zoet, in aanloop naar de verkiezingen. Zoals gebruikelijk. En dat is toch een beetje vreemd. Men speelt dan in op de korte termijn geheugen van de kiezer.

Maar er zijn ook organisaties die roet gooien in de machine van het zoete nieuws. En wordt de smaak echt anders. Het Nibud heeft onderzoek gedaan naar de financiële gevolgen voor chronisch zieken en gehandicapten over de laatste vijf jaar [1]. En de conclusie is dat onder de kabinetten

Rutte I en II deze groep er financieel zwaar op achteruit is gegaan.

Tijdens het PvdA formatiecongres op 3 november 2012 heb ik, namens de PvdA netwerkgroep Handicap&Beleid, ingesproken. Ik heb toen mijn zorgen geuit. Niet alleen op het gebied van de voorgenomen bezuinigingen, maar ook de uitwerking van de decentralisaties. Ook de stapeling van de maatregelen zouden chronisch zieken en gehandicapten hard kunnen treffen, zo heb ik het congres toen voorgehouden.

Afschaffing van de Wtcg, verhoging van het eigen risico in de zorg en tal van andere maatregelen hebben er mede voor gezorgd dat de zorgkosten in vijf jaar zijn geëxplodeerd, zoals het Nibud het omschrijft.

En dat Staatssecretaris van Rijn (VWS) in Buitenhof ervoor pleit om eens te kijken of er wat gedaan kan worden aan de eigen bijdrage in de zorg, is in mijn ogen hypocriet. Juist zijn departement heeft alle touwtjes in handen om de zorg te regulieren of te dereguleren. En Minster Schippers (VWS) komt met het lumineuze idee om een leerstoel mantelzorg in het leven te roepen. Het geeft blijk van de kortzichtigheid en opportunisme van deze minister. Als je het mantelzorg-deel nu maar goed regelt dan komt het wel goed, zo zal de VVD-visie wel zijn. Helaas niet. En de kilometers aan papier aan mantelzorg onderzoek wijst dat ook uit.

Nu we de verkiezingsprogramma’s weer kunnen gaan lezen, kunnen we kijken welke politieke partijen daadwerkelijk kleur durven te bekennen. En durven op te schrijven dat de uitholling van de zorg gestopt moet worden en hier en daar reparatie nodig is om de doelgroep chronisch zieken en gehandicapten noodzakelijk is.

Het Nibud geeft aan dat ook gemeenteraadsleden hun steentje kunnen bijdragen om stapeling van zorgkosten tegen te gaan. En hier heeft het Nibud ook duidelijk een punt. Vele gemeenteraden zijn te volgzaam en maken geen gebruik van hun mogelijkheden om het maximum van de eigen bijdragen in bijvoorbeeld de Wmo en dagbesteding aan te passen naar beneden.

De explosieve stijging van de zorgkosten is voor velen geen thema. Zij die niet te maken krijgen met extra kosten krijgen bij Prinsjesdag 2016 een goed nieuws show. Althans, dat moeten we geloven. Er zijn meerdere beloftes niet waar gemaakt, nietwaar?

Maar voor een groep inwoners van ons land ziet het er somberder uit. Niet alleen hun gezondheid is een bron van zorg, maar ook de financiële gevolgen van het huidige kabinet Rutte.

(Bert Hassink is voorzitter van de PvdA netwerkgroep Handicap&Beleid en heeft deze column op persoonlijke titel geschreven)

[1]   Vergelijking zorgkosten 2011 – 2016 voor mensen met een beperking